Wanneer zal de stijging van de beurzen haar top bereiken? Het is een vraag die mij de voorbije twee jaar wel vaker is gesteld. “Op 27 februari 2007” , was toen mijn gebruikelijke antwoord. Meestal werd er dan gelachen. En dat was ook de bedoeling. De meeste mensen begrepen meteen dat je zoiets onmogelijk tot op de dag juist kan voorspellen.

Maar zie: vorige week dinsdag wás het 27 februari 2007. En de beurzen zíjn beginnen dalen. Misschien moet ik voortaan mijn diensten aanbieden als waarzegger…???

Hebben de beurzen hun top bereikt en is de daling ingezet? Niemand kan dat vandaag met zekerheid zeggen. Het antwoord kennen we over enkele maanden.

Persoonlijk geloof ik dat we de top nog niét bereikt hebben. Ik denk dat we ons in een correctie bevinden zoals die van mei-juni vorig jaar. Als ik wérkelijk zou denken dat we de top bereikt hebben, zou ik dat ook zéggen. Ik moét wel. Want ongetwijfeld heb ik de voorbije maanden en jaren véél mensen aangezet tot beleggen in aandelen. Dat blijkt ondermeer uit de mailtjes die ik ontvang. Zoals het volgende, van Nicole, op 24 februari 2007: “Ik heb nooit interesse gehad in dit soort zaken, maar vind uw interviews telkens zo boeiend, dat u me als het ware hebt verleid om het eens te proberen.”

Dat soort mailtjes is sinds vorige week dinsdag compleet opgedroogd. Nu sijpelt er vooral ongerustheid door. Zoals bij Ruben, die zich op warrants heeft gestort. Iets wat ik nooit ofte nimmer heb aangeraden. “Alles verkopen en nu een verlies zien, of wachten?”, vraagt Ruben zich af op 28 februari. “Slik ik nu liever iets door, dan een groot deel van mijn spaarcenten te zien wegsmelten?”

Met warrants heb je het nadeel dat de koersen moéten herstellen tegen de afloopdatum van de warrant. Anders zijn je warrants waardeloos. Met aandelen heb je dat probleem niét. Het zou natuurlijk leuker zijn als de beurs snél herstelt. Maar zelfs als de beurs dit jaar niét meer zou opveren, dan nog is er geen man overboord.

Nogmaals: op dit moment geloof ik dat we de top nog niét bereikt hebben. Als dat wél het geval is, zal ik ook doén wat mijn collega's lachend opperen: dan moet ik de mensen waarschuwen door met een bordje “Het einde is nabij” door de drukste winkelstraten van het land te lopen. Dát zal ik niet doen. Maar ik zal de mensen wél waarschuwen. Op tv. Of hiér, bijvoorbeeld.