We zijn er aan begonnen. Zeven jaar nadat hun bedrijf in de problemen kwam, staan Lernout & Hauspie & Willaert & Bastiaens voor de rechtbank. En mét hen nog 17 anderen. De emoties laaien weer hoog op. De gedupeerde beleggers hebben járen tijd gehad om zich aan te sluiten bij een belangenvereniging zoals Deminor. Er zijn er ruim 13.000 die dat ook hebben gedaan. Maar vele tienduizenden anderen, lieten niets van zich horen. En nu - ineens, bij de start van de rechtzaak - flakkert de hoop toch weer op om een schadevergoeding te krijgen.

Veel mensen waren ontgoocheld na de eerste dag van de rechtzaak. Was het dát maar… Wat hadden ze dan wel verwacht? Iedereen die zich een beetje geïnformeerd had, wist toch dat er pas in oktober gepleit zal worden. En zelfs dát is niet zeker. Want diverse advocaten zullen nog proberen stokken in de wielen te steken.

Op de eerste procesdag daagden ook mensen op die zes jaar uit de schijnwerpers waren gebleven. Zoals Roger Van Praet, indertijd boegbeeld van de believers. “VZW De Believers”, kon je destijds in de pers lezen. “Maar tot de oprichting van zo’n Vereniging Zonder Winstoogmerk is het nooit gekomen,” zegt Van Praet. “We zijn een groepering.” Je zou ook kunnen zeggen: de supportersclub van Jo Lernout.

In het tv-programma ‘De Zevende Dag’ heb ik gezegd dat de aandelenkoers van L&H indertijd “ruim vertienvoudigd” is. “In werkelijkheid is het veel meer,” zo reageert een kijker. Hij rekent voor dat een oorspronkelijke belegging van 69,96 dollar is uitgegroeid tot 1.200 dollar. Dat is dus: maal 17! “En,” zo schrijft de kijker, “reken daarbij een winst van 20 tot 25 % op de waarde van de dollar. Dan is een belegging in L&H niét vertienvoudigd, maar verTWINTIGvoudigd.”

Die kijker is… Erik Goethals! Dat is de man die in 1994 met Jo en Pol van bakker naar beenhouwer trok om de converteerbare obligatielening te slijten. In oktober 1996 trok de Belgische beurswaakhond CBFA de vergunning van de beursvennootschap Goethals & Co in. Erik Goethals bleek een parallel beleggingscircuit in Zwitserland opgezet te hebben. Dáár werden aandelen van L&H gekocht zonder dat de klanten van Goethals & Co dat wisten. Tja, aandelen stijgen nu eenmaal niet vanzelf. Een onzichtbare hand kan wonderen verrichten…

Dat van die stijgende dollar – om uit te komen op een verTWINTIGvoudiging van het aandeel L&H – is goed gevonden. Ik moet er wel aan toevoegen: op de eerste procesdag vroegen veel gedupeerde beleggers die zich burgerlijke partij stelden, zich af of ze ook hun VERLIES op de dollar mochten meetellen…

Een andere kijker – een journalist – mailde met een opmerking van een heel andere aard: “Dat Jo Lernout – of beiden – berooid uit het avontuur kwamen, geloof ik niet! Wat Jo Lernout al enkele jaren in de pers opvoert, is een showtje, om zich gerechtelijk zo veel mogelijk vrij te pleiten.”

“Zij wisten perfect dat hun schip op de klippen moest lopen, aangezien de hoeveelheid nep-omzet jaar na jaar toenam en niet eeuwig weggemoffeld kon worden. Bepaalde geldstromen richting Bastiaens bijvoorbeeld, zijn bijna zeker door hen onderling verdeeld. De vier musketiers van L&H zijn niet zo oerdom om niet beseft te hebben dat ze tijdig wat opzij moesten leggen.”

Ik zei het al: de oude emoties laaien weer op. Voor de enen is L&H een verhaal van (blind?) geloof en Liefde, voor anderen van (even blinde?) Haat.