Een vriend – die ik helaas veel te weinig zie – mailde me vorige week: “Is het je al opgevallen dat – telkens als wij samen een bakje kriek plunderen – de financiële markten aan de vooravond staan van een tijdelijke dip?”

Inderdaad, onlangs – op donderdag 19 juli – zaten we weer eens aan de kriek. En de vorige keer, dateerde van vorig jaar. Overigens moet u zich bij dat plunderen van een bakje kriek géén bacchanaal voorstellen. We komen samen wel toe met een sixpack.

Vorige vrijdag – 10 augustus – hebben we mekaar weer ontmoet. En we waren 't er onmiddellijk roerend over eens dat we géén kriek zouden drinken. Om het lot niet te tarten en de catastrofe op de aandelenbeurzen niet verder uit de hand te laten lopen.

Is het de rode kleur van het bier, die het bloedbad op de beurs in gang zet? En gaan de mensen voortaan in mijn glas kijken, om zich ervan te vergewissen dat ik toch zeker géén kriek aan het drinken ben?

Ik denk dat er nochtans een veel betere methode is om beurscorrecties te zien aankomen. Kijk naar Albert Frère! Dat doe ik zelf al een jaar of twintig. Maar het heeft een tijdje geduurd voor ik de boodschappen van Frère kon ontcijferen.

Ik ben met de toenmalige Waalse staalbaron in contact gekomen door in de jaren tachtig aandelen te kopen van Cometra. Die zijn later opgegaan in Electrafina, dat op zijn beurt gefusionneerd is met GBL. Ik heb die aandelen dus een paar keer moeten laten omwisselen, maar ik heb ze nog altijd. Nu in de vorm van GBLs.

In die vele jaren dat wij mekaar nu al kennen, is Albert Frère verscheidene keren met de schaal langs gekomen. Om geld in te zamelen. In de vorm van een kapitaalverhoging. De eerste keren, stortte ik enthousiast mijn bijdrage. Maar ik moest vaststellen dat Cometra en Electrafina de volgende maanden – soms járen – niet meer wilden stijgen.

Hoe dat komt? Doordat Albert Frère een bijna feilloos beursgevoel heeft. Hij voert zijn kapitaalverhogingen door tegen topkoersen. Hij vraagt zijn aandeelhouders dus zo veel mogelijk geld, en geeft daar zo weinig mogelijk aandelen voor terug.

Sinds ik dat in de gaten had, ben ik gestopt met het meedoen met zijn kapitaalverhogingen. Tegenwoordig doe ik precies het omgekeerde. Zodra Frère een kapitaalverhoging aankondigt, vérkoop ik onmiddellijk een deel van mijn GBL-aandelen. Omdat ik ervan overtuigd ben dat ik ze enkele maanden later toch goedkoper zal kunnen terugkopen.

Toen Frère in april vorig jaar een kapitaalverhoging doorvoerde tegen 80 euro, heb ik een deel van mijn GBLs verkocht tegen 90,75 à 91,05 euro. En jawel hoor: in mei kwam er een beurscorrectie, die GBL terugbracht naar een laagste koers van 73,75 euro!

Dit jaar, heeft Frère zijn kunstje nog eens opgevoerd. In juni was er bij GBL een kapitaalverhoging tegen 84 euro. Bij de aankondiging ervan, heb ik andermaal onmiddellijk een deel van mijn GBLs verkocht. Deze keer tegen 90,90 à 91,30 euro. En jawel hoor: minder dan een maand na het afronden van de kapitaalverhoging van GBL, daveren de beurzen weer op hun grondvesten. Ik heb er al gebruik van gemaakt om mijn belang in GBL herop te bouwen tegen koersen tussen 86,20 en 80,64 euro. En als de beurs nóg een flink stuk zou willen dalen, zal ik tegen fors lagere koersen nog een pakketje GBLs inslaan.

Jammer genoeg, heb ik deze tactiek alleen toegepast op GBL. Ik had beter moeten weten. Een kapitaalverhoging van Albert Frère is niet alleen het signaal dat GBL tegen topkoersen noteert. Hij wil ons daarmee ook informeren dat de héle beurs rijp is voor een correctie. Iets om goed in gedachten te houden voor de volgende keer!

En ondertussen kunnen we ons in verband met de helderziendheid van Albert Frère alleen maar afvragen: hoe doet hij het toch, hoe doet hij het toch?