De topman van Belgacom, Didier Bellens, heeft onlangs 180.000 aandelen van zijn bedrijf verkocht. Dat leverde hem de kokette som op van 6 miljoen euro. In de media schreeuwden sommige vakbondslui van Belgacom moord en brand. Waarom eigenlijk?

Toen Belgacom in maart 2004 naar de beurs trok, kregen ook alle werknemers van het telecombedrijf de kans om aandelen te kopen. Voor hen ging het zelfs om een buitenkans. Want terwijl u en ik 24,50 euro per aandeel hebben moeten betalen, hoefden de werknemers van Belgacom voor datzelfde aandeel maar 20,42 euro neer te tellen. Ze kregen 16,66 % korting.

Elke werknemer mocht tot 10 % van zijn jaarsalaris besteden aan Belgacomaandelen-met-korting. Voor de 17.454 werknemers lagen er 3,047 miljoen aandelen klaar.

Bij de mensen die de volle pot moesten betalen – ú en ik en alle andere niét-werknemers van Belgacom – was de vraag naar aandelen ruim drie keer groter dan het aantal beschikbare aandelen. Niémand kreeg dus het aantal aandelen dat hij besteld had.

Bij de werknemers van Belgacom was de situatie totaal verschillend. Van de 17.454 personeelsleden waren er 11.830 die het buitenkansje totaal aan zich voorbij lieten gaan en geen enkel aandeel kochten. Zéker één van de vakbondsleiders die nu zo dramatisch doen over de beleggingswinst van Didier Bellens, gaf het goede voorbeeld en kocht géén aandelen. De 5.624 werknemers die wél meededen, kochten gemiddeld voor 6.473 euro Belgacomaandelen.

Door de boycot van de overgrote meerderheid van de werknemers, bleven ruim 1,2 miljoen aandelen onverkocht. Wat nu gedaan? De raad van bestuur van Belgacom besliste om het plafond op te trekken: geïnteresseerde werknemers mochten – in de plaats van 10 % van hun jaarsalaris – tot 500 % van hun jaarsalaris besteden aan de aankoop van Belgacomaandelen-met-korting. U leest het goed! Er staat géén nulletje te veel! Tot vijf jaarsalarissen!

Daardoor was het voor topman Didier Bellens mogelijk om 300.000 “korting”-aandelen te kopen. Dat kostte hem dus ruim 6 miljoen euro. Waarschijnlijk heeft Bellens (minstens een deel van) dat bedrag geleend.

De recente verkoop van 180.000 aandelen, heeft Bellens 6 miljoen euro opgeleverd. Hij heeft zijn startbedrag dus terugverdiend (en zijn lening afbetaald). Bellens houdt nog 120.000 aandelen over. Die zijn ruim 4 miljoen euro waard. Voor Bellens is dat 4 miljoen euro pure winst.

Moet daar zo veel misbaar over gemaakt worden? Bellens heeft alleen maar aandelen opgeraapt die zijn werknemers niet wilden hebben. En waarom wilden zo veel personeelsleden die aandelen niet hebben?

Ik weet niet of de personeelsleden van De Post het Bellens-verhaal een beetje gevolgd hebben. Ik hoop van wél. En ik hoop dat ze er de goeie conclusie uit trekken. Want de kans bestaat dat in 2009 ook De Post naar de beurs gaat. Dan zullen wellicht ook de werknemers van De Post de kans krijgen om aandelen van hun eigen bedrijf te kopen. Met korting. En wéér zullen er beleggingsadviseurs zijn die vinden dat werknemers van De Post daaraan niét mee moeten doen…