Tussenspurt is een rubriek in B€UR$$UCC€$, over aanbevolen aandelen waarop winst is genomen.
Hier volgt een overzicht:
B€UR$$UCC€$ - nr. 122 – 27 april 2010
Netflix (Nasdaq: NFLX; US64110L1061 – koers: 99,73 dollar)
rendement: 20 % op twee weken
Twee weken geleden heb ik je Netflix voorgesteld. Dat is een Amerikaans bedrijf dat dvd’s verhuurt via de post en via streaming (je krijgt de gewenste film elektronisch toegestuurd en kan ‘m bekijken op je tv- of computerscherm).
Ik heb je nog geen verkoopsignaal gegeven voor Netflix. Maar de koers is vorige week zo spectaculair gestegen dat ik je aanraad om die snelle winst van 20 % te verzilveren. Ik word namelijk zelf ongemakkelijk van beursgrafieken die verticaal de hoogte in gaan. Bij de minste tegenslag volgt dan een verticale daling. In dat geval ben ik wel geïnteresseerd om het aandeel Netflix terug te kopen.
Ook bij Netflix is de spectaculaire stijging van het aandeel te danken aan de publicatie van de kwartaalresultaten. Dat gebeurde vorige week woensdag, na sluiting van de beurs.
Toen gebeurde iets merkwaardigs. In de nabeurshandel – after hours trading – dook het aandeel prompt 10 % lager, tot 80 dollar. Maar even later ging het weer 10 % hoger, tot (ruim) 87 dollar.
Voor alle duidelijkheid: wat is “nabeurshandel”? Wel, de officiële beurshandel verloopt in de Verenigde Staten tussen 15.30 uur (onze tijd) en 22.00 uur (onze tijd). Daarvoor en daarna liggen de computers van de beurs stil en kunnen geen aandelen verhandeld worden. Maar de voorbije jaren zijn – buiten de beurs om – diverse computersystemen gecreëerd waarop ook buiten de officiële uren aandelenhandel mogelijk is. Dat is de zogenoemde “nabeurshandel”. Daar kunnen – meestal professionele – beleggers meteen reageren op de bekendmaking van bedrijfsresultaten.
De resultaten van Netflix waren beter dan verwacht. De winst bedroeg in het eerste kwartaal 0,59 dollar per aandeel, terwijl de gemiddelde verwachting op 0,54 dollar per aandeel lag. De winst lag 44 % hoger dan in dezelfde periode vorig jaar.
Voor het lopende kwartaal verwacht Netflix een verdere forse stijging van de winst tot 0,62 à 0,73 dollar per aandeel. En dat vonden die “snelle reageerders” blijkbaar te weinig…
’s Anderendaags, in de normale beurshandel, steeg het aandeel in één ruk tot boven 100 dollar. De koers/winst-verhouding bedraagt nu 50 (op basis van de winst van 2009). Als de winst verder naar verwachting blijft stijgen, komt de koers/winst-verhouding op 29 (op basis van de verwachte winst voor 2010). Ik schreef het twee weken geleden al: groeiaandelen zoals Netflix noteren nooit goedkoop op de beurs.
De eerste drie maanden van 2010 waren het beste kwartaal uit de jonge geschiedenis van het bedrijf (opgericht in 1998). Er kwamen liefst 1,7 miljoen nieuwe abonnees bij. Het zijn er nu al 14 miljoen.
Kan Netflix zo hard blijven groeien? Wel, dit kwartaal verwacht Netflix weer 1,2 tot 1,5 miljoen nieuwe abonnees. Analisten denken dat uiteindelijk 29 miljoen Amerikaanse gezinnen een abonnement zullen nemen. De groei kan dus nog vele kwartalen blijven duren.
Wat voor Netflix ook bijzonder interessant is: almaar meer klanten laten hun film elektronisch doorsturen. Voor klanten die hun dvd’s met de post willen ontvangen, betaalt Netflix de portkosten. Een film elektronisch versturen, kost niks. Vorig jaar liet 36 % van de klanten – toen 10,3 miljoen – zijn films elektronisch vesturen. Nu is dat al 55 %.
Kortom: de toekomst ziet er voor Netflix nog altijd schitterend uit. Maar een groot deel van die schitterende toekomst zit al verrekend in de huidige beurskoers. Daarom raad ik je aan om die snelle winst van 20 % in twee weken vast te leggen met een Tussenspurt.
B€UR$$UCC€$ - nr. 120 – 13 april 2010
Ahold - rendement: (minstens) 11 %
Het aandeel van de Nederlandse warenhuisgroep Ahold is vorige week uitgestegen boven 10 euro. Zoals aangekondigd, was dat voor mij het sein voor een Tussenspurt, waarbij ik een deel van mijn aandelen Ahold heb verkocht.
Ik heb je de voorbije maanden aangeraden Ahold te kopen tussen 8,50 en 9 euro. Dat was nog mogelijk tot en met 26 februari, minder dan twee maanden geleden. De Tussenspurt levert dus een winst op van (minstens) 11 %.
Als je in de wielen bent blijven zitten – en dus niét aan de Tussenspurt hebt deelgenomen – mag je rustig blijven zitten. De eindstreep ligt nog een heel eind verder. Met andere woorden: Ahold kan nog een heel eind verder stijgen.
Ahold doorbrak de barrière van 10 euro op dinsdag 6 april. Dat gebeurde niet zomaar. Dinsdag 6 april was de dag dat Ahold van start ging met de inkoop van eigen aandelen. Zoals aangekondigd in ‘Beurssucces’ Nr. 115 (op 9 maart 2010), gaat Ahold voor 500 miljoen euro eigen aandelen inkopen. Tegen een koers van 10 euro, zou Ahold met dat geld dus 50 miljoen eigen aandelen kunnen terugkopen.
Ahold zit op een berg cash en vindt de inkoop van eigen aandelen de beste manier om zijn aandeelhouders meerwaarde te bezorgen. Op ingekochte eigen aandelen wordt geen dividend betaald. Het dividendbedrag kan dus over minder aandelen verdeeld worden. De inkoop van eigen aandelen leidt dus – bij gelijkblijvende dividenduitkering – tot een hoger dividend per aandeel.
Met de inkoop van eigen aandelen ondersteunt Ahold automatisch ook de beurskoers. Het kan en zal zelfs leiden tot een stijging van de beurskoers. Mocht Ahold die 500 miljoen euro nu zeer snel gebruiken om eigen aandelen in te kopen, dan zou de beurskoers zelfs zeer snel en zeer fel stijgen. Maar Ahold neemt er zijn tijd voor. Het bedrijf verwacht dat de inkoop van eigen aandelen binnen twaalf maanden wordt afgerond.
Wat gaat Ahold aanvangen met die ingekochte eigen aandelen? Dat is voorlopig niet duidelijk. Er zijn diverse mogelijkheden.
Ahold zou die ingekochte aandelen kunnen opheffen (“vernietigen”). Dan worden de toekomstige winst en dividenden definitief verdeeld over minder (overblijvende) aandelen. De waardeverhoging per aandeel blijft dan voor altijd bestaan.
Ahold kan ook wachten en die ingekochte eigen aandelen voorlopig in portefeuille houden. Ze zouden later gebruikt kunnen worden om een overname te betalen. Ook dat komt alle aandeelhouders ten goede. Want de overname hoeft dan niet betaald te worden met cash (die dus in het bedrijf blijft). En er hoeft dan ook geen kapitaalverhoging doorgevoerd te worden, die leidt tot de uitgifte van nieuwe aandelen. Neen, in dat geval kan de overname betaald worden met bestaande aandelen (die vanaf dan wél weer meedelen in de toekomstige winst).
Zolang Ahold eigen aandelen inkoopt – mogelijk nog een heel jaar – zou ik geen Ahold-aandelen meer verkopen. Voor mijn resterende aandelen Ahold wil ik zeker 11 euro krijgen. Ik denk dat zelfs 12 euro mogelijk zal zijn. Maar ik ga daarvoor nu nog geen verkooplimiet in de markt zetten. Daarvoor hebben we nog ruimschoots de tijd.
B€UR$$UCC€$ - nr. 118 – 30 maart 2010
Agfa-Gevaert - rendement: (minstens) 77 % in anderhalf jaar
“Ik ga winst nemen zodra het aandeel Agfa-Gevaert uitstijgt boven 7 euro,” schreef ik hier zes weken geleden. Vorige week is dat gebeurd. Het aandeel van de beeldvormingsgroep bereikte een hoogste koers van 7,26 euro. Voor de berekening van het rendement van (minstens) 77 % ben ik uitgegaan van een (Tussenspurt)koers van 7 euro.
Zoals aanbevolen en gemeld in ‘Beurssucces’ Nr. 46 – op 7 oktober 2008 – heb ik Agfa-Gevaert toen gekocht tegen 3,95 euro per stuk. Toen het kort daarna steil bergaf ging met het bedrijf en met de beurskoers, heb ik je altijd aangeraden om het aandeel bij te houden.
Sneller dan verwacht is Agfa-Gevaert er weer bovenop geraakt. Het bedrijf heeft zes weken geleden vervroegd zijn (voorlopige) resultaten bekendgemaakt. Morgen woensdag (31 maart) komen de definitieve resultaten op tafel (om 7.45 uur ’s morgens).
Veel beleggers kijken er reikhalzend naar uit. Sommigen hebben nog snel aandelen Agfa-Gevaert (bij)gekocht om te profiteren van een eventuele koersstijging bij de bekendmaking van de definitieve cijfers.
Ik ben er niet zo zeker van of er wel een koersstijging komt. Maar ik kan morgen natuurlijk meteen ongelijk krijgen. We zullen wel zien.
Waarom vrees ik dat er voorlopig geen (grote) koersstijging meer komt? Als veel mensen vooraf aandelen kopen met de bedoeling snel winst te maken, dan staan er bij de bekendmaking van de cijfers vooral vérkopers klaar. En als er meer vérkopers zijn dan kopers, dan gaat de koers lager.
Daarom heb ik – zoals aangekondigd – een Tussenspurt geplaatst bij het vooraf bepaalde tussenpunt (7 euro of hoger). Na een Tussenspurt is de wedstrijd niet voorbij. Dat wil zeggen: dit is (wellicht) geen definitief afscheid van Agfa-Gevaert. Na een rustpauze – én een terugval van de koers – springen we misschien weer in het wiel.
Uit de voorlopige resultaten konden we al afleiden dat de boekwaarde van Agfa-Gevaert zowat 5,60 euro per aandeel bedraagt. De beurskoers staat daar nu ruim boven. Voor een winstgevend bedrijf is dat normaal. Alleen verlieslatende bedrijven verdienen het om ónder hun boekwaarde te noteren.
De koers/winst-verhouding bedraagt wel 125. Dat komt doordat de eerste jaarhelft nog verlieslatend was. Op basis van de resultaten van het vierde kwartaal, komt de koers/winst-verhouding uit op 9,4. Dat is ‘goedkoop’. Maar dat cijfer is bedrieglijk. Want het vierde kwartaal is voor Agfa-Gevaert traditioneel het beste van het jaar.
Blijkbaar vindt Agfa-Gevaert zelf ook dat de beurskoers al mooi vooruit is gelopen op het herstel van de resultaten. Want het bedrijf overweegt zijn kapitaal te verhogen met 140 miljoen euro. Dat zou kunnen gebeuren met een converteerbare obligatie. Maar daarover zijn nog geen details bekend.
Wat is het voordeel van een converteerbare obligatie? In eerste instantie léént het bedrijf dan kapitaal. Omdat er aan die lening een “snoepje” vast hangt, zijn de kopers van de obligatie bereid om genoegen te nemen met een lagere rente. Dat is uiteraard goed voor het bedrijf.
Wat is het “snoepje”? Dat is: de mogelijkheid om later niet terugbetaald te worden in cash maar in aandelen Agfa-Gevaert. Is dat interessant? Dat kan. Maar dat weet je vooraf niet zeker.
Wat je wel vooraf weet: de conversieprijs. Als er zo’n converteerbare obligatielening komt, zal Agfa-Gevaert vooraf bepalen tegen welke prijs je – over een aantal jaren – nieuwe aandelen kan krijgen als terugbetaling voor de lening. Dat zou bijvoorbeeld kunnen zijn: 10 euro. Let wel: dit is alleen maar een theoretisch voorbeeld.
Is dat dan een lékker “snoepje”? Dat zal je pas later proeven. In het huidige enthousiasme rond het herstel van Agfa-Gevaert lijkt een koers van 10 euro over enkele jaren zeer makkelijk haalbaar. Als de koers dan bijvoorbeeld op 12 euro staat, heb je met die converteerbare obligatie een goeie zaak gedaan. Want je koopt dán aandelen tegen 10 euro waarvoor je op de beurs 12 euro zou moeten betalen.
Het kan natuurlijk ook anders. De koers raakt niét boven 10 euro. Dan kan je je snoepje later weggooien. Je laat je op de vervaldag van de lening dan terugbetalen in cash. En je hebt al die tijd genoegen genomen met een lagere rente.
Beleggers gaan vandaag ook gemakkelijk voorbij aan de hoge schuldenlast van Agfa-Gevaert. Die bedraagt officieel 445 miljoen euro (3,56 euro per aandeel). Maar Agfa-Gevaert heeft ook nog voor 850 miljoen euro pensioenverplichtingen. Tellen we die bij de officiële schulden, dan heeft Agfa-Gevaert een schuld van 10,37 euro per aandeel!
Als het Agfa-Gevaert voor de wind blijft gaan, valt daarmee te leven. Maar als het bedrijf straks toch weer bergop tegen de wind in moet fietsen…?
B€UR$$UCC€$ - nr. 108 – 19 januari 2010
Lyxor Gold Bullion Securities - rendement: 20 % op vijf maanden
Ik sluit mijn beursbrief elke week af met een citaat. Twee weken geleden was dat de volgende quote van Warren Buffett: “Goud wordt uit de grond gehaald in Afrika of elders. Vervolgens wordt het gesmolten, wordt een ander gat in de grond gemaakt waar het goud weer in verdwijnt en waar bewakers rond staan. Goud heeft geen enkel nut. Elke marsbewoner moet zich zonder twijfel in het haar krabben bij de huidige goudhysterie. In tegenstelling tot zilver en platinum heeft goud ook geen industriële waarde. De waardering ervan is gebaseerd op de angst en onzekerheid bij beleggers.”
Die quote heeft enige deining veroorzaakt op het internet. En omdat het nu eenmaal moeilijk is om de meest succesrijke belegger aller tijden, Warren Buffett, tegen te spreken, keerden de goudfanatici zich tegen mij.
Daar is nochtans geen enkele reden toe. Het is waar dat ook ik vind dat goud geen echte belegging is (geen dividend, geen rente, geen mogelijkheid om de waarde ervan te becijferen,...). Maar als er iets mee te verdienen valt, zal ook ik de kans niet laten liggen. Daarom heb ik in Nr. 88, op 25 augustus 2009, de goudtracker Lyxor Gold Bullion Securities (GBS) aanbevolen en – zoals hier neergeschreven – ook zelf gekocht. En dat is ons toch niet slecht bekomen, hé!
In december heeft goud een historische recordkoers bereikt van 1.226,10 dollar per troy ounce. De goudfanatici “weten met zekerheid” dat goud op korte termijn naar 2.000 dollar zal stijgen en op langere termijn naar minstens 20.000 dollar. Dat is natuurlijk niet uitgesloten. Als alle burgers ter wereld goud gaan kopen, kan de prijs alleen maar stijgen...
Er beginnen zich toch enkele merkwaardige zaken af te spelen. Ik zet ze even op een rijtje.
In 2009 is er meer goud aangekocht door beleggers dan door kopers van juwelen. Het is de eerste keer in dertig jaar dat zoiets zich voordoet. De vorige keer was dus in 1979. Enkele maanden later spatte de toenmalige goudzeepbel uiteen.
In 2009 is er 2.553 ton goud geproduceerd. Dat is 6 % méér dan in 2008. Het is ook de hoogste productie in zes jaar. En – zoals je weet – goud wordt niet geconsumeerd, in tegenstelling tot andere grondstoffen zoals bijvoorbeeld olie. Er komt er dus altijd maar bij.
Er ligt nog altijd heel veel goud bij de centrale banken, overal ter wereld. Dat dateert nog uit de tijd toen de uitgifte van papieren geld gedekt moest zijn door goud (tot in 1971). Nadien begonnen de centrale banken het goud – dat ze toch niet meer nodig hadden – te verkopen. Of ze maakten er gouden munten van. (tussen haakjes: binnenkort wordt er in België een gouden munt uitgebracht ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van Prins Filip).
Toen goud de voorbije dertig jaar goedkoop was, verkochten de centrale banken véél (“waardeloos”) goud. Nu goud fors in waarde is gestegen, verkopen ze “hun waardevolle bezit” liever niet. In 2009 hebben centrale banken maar 24 ton goud verkocht. Dat is 90 % mínder dan in 2008! Het is ook de kleinste hoeveelheid in ruim twintig jaar.
Wat gaat er gebeuren als de trend keert? Als de centrale banken weer meer goud op de markt gooien? Als de beleggers hun winst willen binnenhalen, hun goudtrackers verkopen en op die manier de fondsbeheerders dwingen om goud te verkopen?
Ik neem het zekere voor het onzekere. Ik verkoop mijn goudtracker nú! Nu er nog veel vraag is. Het levert me een rendement op van 20 % in vijf maanden. Als goud deze zomer nieuwe recordkoersen mocht bereiken, dan zal er op het internet wel weer gelachen worden met mijn verkoop. Dan zal ik gezellig mee lachen (met 20 % winst op zak, in de plaats van in de lucht).
Als jij wel rotsvast gelooft in een verdere stijging van goud, mag je je goudtracker bijhouden. Ikzelf ga het goudspektakel nu even van op een afstand bekijken. Mogelijk ben ik weer geïnteresseerd als de goudprijs terugvalt tot ongeveer 900 dollar per ounce. Ik hou je in elk geval op de hoogte.
B€UR$$UCC€$ - nr. 85 – 4 augustus 2009
Pernod Ricard - rendement: 30 % in drie maanden
In ‘Beurssucces’ Nr. 74 heb ik je op 28 april aangeraden om Pernod Ricard te kopen. De Franse onderneming is een van de wereldleiders op het gebied van wijn en sterke drank. De naam van het bedrijf roept natuurlijk in de eerste plaats herinneringen op aan de pastis (een likeur op basis van anijs) die aan de man gebracht wordt met de inslaande slogan “Un Ricard, sinon rien” (“Voor mij een Ricard; als dat er niet is, drink ik niks”).
Maar de groep Pernod Ricard heeft liefst vijftien strategische wereldmerken in huis. En diverse plaatselijke merken die marktleider zijn in hun regio. Enkele voorbeelden die tot de verbeelding spreken: Chivas Regal (whisky), Martell (cognac), Beefeater (gin), Malibu (rum), Mumm (champagne), Jacob’s Creek (wijn) en Absolut (de meest verkochte vodka ter wereld).
Absolut is er pas in juli 2008 bij gekomen, door de overname van de groep Vin&Spirit. Na de overname van Vin&Spirit klom de schuldenlast van Pernod Ricard tot 13 miljard euro. De groep dacht die last te kunnen torsen, maar de kredietcrisis besliste er anders over. In april dwongen de financiële markten Pernod Ricard tot een kapitaalverhoging. De nieuwe aandelen werden geplaatst tegen een spotprijs van 26,70 euro.
Normaal duikt een aandeel ná een kapitaalverhoging lager, tot in de buurt van de prijs van de nieuwe aandelen. Normaal kun je aandelen van bedrijven die een kapitaalverhoging doorvoeren dus beter verkopen.
In 2009 gebeurt het omgekeerde. Vóór een bedrijf nog maar overweegt om zijn kapitaal te verhogen, wordt de beurskoers al afgeslacht. Als het bedrijf bakzeil haalt en zijn kapitaal optrekt, feliciteert de beurs het bedrijf met zijn oplossing en gaat de koers weer stijgen. Zo ging het ook met AB InBev, Lafarge, Imerys en Danone.
Albert Frère, die via GBL 8,2 % van Pernod Ricard in handen had, deed alvast enthousiast mee met de kapitaalverhoging. Het kostte GBL 88 miljoen euro. Maar Frère was méér dan enthousiast en gooide er nog eens 65 miljoen euro éxtra bovenop. Daardoor heeft GBL nu 8,8 % van Pernod Ricard in handen.
Wellicht heeft Frère zijn goede vriend Patrick Ricard, de topman van het bedrijf, een handje toegestoken. De familie Ricard, die 12,43 % van de groep in handen had, zat niet goed genoeg bij kas om haar deel van de kapitaalverhoging volledig te onderschrijven. Voor de Ricards zat er niets anders op dan een deel van hun inschrijvingsrechten te verkopen. Aan Albert Frère?
Met de opbrengst van die verkoop kon de familie Ricard dan de rest van haar inschrijvingsrechten uitoefenen. En Frère kon in één klap een groot pakket aandelen bijkopen zonder de beurskoers omhoog te jagen.
Toen ik je het aandeel 3 maanden geleden aanraadde, kostte het 42,30 euro. Ik schreef er toen bij dat ik “er graag minstens 10 % winst mee wou boeken, maar dacht dat 30 % mogelijk was”. En daarom zette ik toen ook meteen een verkooporder in de markt, met een 30 % hoger limietkoers.
Vorige week donderdag was het zo ver! Het aandeel bereikte een (voorlopig?) hoogste koers van 56,49 euro en mijn aandelen gingen de deur uit. Misschien stijgt het aandeel nog verder. Dat kan. Maar ik ben tevreden. Het heeft me gesmaakt en ik wil niet doorgaan tot dit feestje eindigt met een kater.
Je mag niet uit het oog verliezen dat Pernod Ricard nog altijd op andere manieren zijn schuld verder moet verlichten. Daarom verkocht de groep vorige week zijn koffielikeur Tia Maria aan de Italiaanse groep Illva Saronno voor 125 miljoen euro. En er moet nog meer verkocht worden.
B€UR$$UCC€$ - nr. 85 – 4 augustus 2009
Sanofi-Aventis - rendement: 10 % op minder dan een maand
Sanofi-Aventis, de grootste farmaceutische groep van Europa, heeft beter dan verwachte halfjaarresultaten bekendgemaakt. Prompt verhoogde topman Chris Viebacher de verwachtingen voor heel 2009.
De nettowinst zou nu stijgen met 10 %. Eerder ging Sanofi-Aventis uit van een winststijging met 7 %. Sanofi-Aventis is wereldleider in griepvaccins en zal profiteren van de verspreiding van de Mexicaanse griep.
Bij de bekendmaking van de cijfers spurtte het aandeel naar een hoogste koers van 48,14 euro. Maar toen ging het snel bergaf. Dat had te maken met ánder nieuws van het Franse geneesmiddelenbedrijf.
Sanofi-Aventis wordt voor 100 % eigenaar van Merial. Dat is de derde grootste producent ter wereld van geneesmiddelen voor dieren. Sanofi-Aventis had al 50 % van Merial in handen en betaalt 2,8 miljard euro voor de andere helft.
Vervolgens wil Sanofi-Aventis samen met zijn Amerikaanse concurrent Merck een nieuwe joint venture creëren. In dat gezamenlijke bedrijf zou Merial worden ingebracht door Sanofi-Aventis en Merck zou er zijn diergeneesmiddelendochter Intervet in onderbrengen. Het gecombineerde bedrijf zou ruim 30 % van de wereldmarkt voor diergeneesmiddelen in handen hebben.
Dat is in elk geval een interessante markt. In 2008 was er een groei van 7,2 %. Het valt wel nog af te wachten of de Amerikaanse overheid zich niet zal verzetten tegen het ontstaan van zo’n sterke groep, die de concurrentie dreigt te verstikken.
Zelfs als niet het volledige plan kan worden uitgevoerd, maakt Sanofi-Aventis zich sterk dat ook de overname van Merial alleen al vanaf dit jaar de winst per aandeel zal opkrikken. Waarom zakt dan de beurskoers? Omdat de analisten vinden dat Sanofi-Aventis te veel betaalt voor Merial. De toekomst zal uitwijzen wie gelijk heeft.
Ons – jij en ik – kan het niet veel schelen. Vier weken geleden heb ik je aangeraden om Sanofi-Aventis te kopen tussen 40 en 42 euro. Dat was toen mogelijk (laagste koers: 40,91 euro op 13 juli). En ik heb je ook aangeraden om te proberen 10 % winst mee te pikken en dus ook al een verkooplimiet in de markt leggen tussen 46 en 48 euro. Als je dat gedaan hebt, zijn je aandelen nu de deur uit met (minstens) 10 % winst.
B€UR$$UCC€$ - nr. 71 – 7 april 2009
Brunel International - rendement: (minstens) 10 % in twee maanden
Brunel is een Nederlands uitzendbedrijf (dat ondernemingen voorziet van interimpersoneel). Acht weken geleden heb ik het aandeel hier koopwaardig genoemd voor de korte óf de lange termijn. Het aandeel kostte toen 9,28 euro.
“Wie snel 10 % winst probeert te maken, kan het beste meteen ook al een verkooporder plaatsen tussen 10 en 11 euro,” schreef ik toen.
Heb jij ook een tussenspurtje van 10 % geplaatst? Dat was niet zo moeilijk. Er zat zelfs véél meer in. Eerst dook het aandeel nog naar een laagste peil van 6,81 euro. En vorige week veerde Brunel zelfs even op tot 11,50 euro. Tussen die twee uitersten ligt een koersstijging van ruim 68 %!
Ondertussen heeft Brunel zijn jaarresultaten bekendgemaakt. In 2008 heeft Brunel zijn eigen winstverwachtingen gehaald. De omzet steeg 23 % (tot 714,2 miljoen euro). De bedrijfswinst ging 21 % hoger (tot 62,1 miljoen euro). En de nettowinst kwam zelfs 24 % hoger uit (op 45,6 miljoen euro).
Voor 2009 is Brunel zeer voorzichtig: “We verwachten een uitdagend jaar. Deze periode van recessie zou onze omzet kunnen aantasten. Toch hebben we er vertrouwen in dat Brunel marktaandeel zal blijven winnen.” Met andere woorden: Brunel zou het dit jaar beter moeten doen dan zijn concurrenten.
Als de omzet in 2009 zakt, zal onvermijdelijk ook de winst lager uitvallen. Op basis van de winst in 2008 bedraagt de koers/winst-verhouding nu 5,38. Dat is erg goedkoop. Maar 2008 was dan ook een topjaar. Als de winst in 2009 zou halveren – maar zo erg zal het toch wel niet zijn, zeker?! – dan komt de koers/winst-verhouding op 10,76. Dan is het aandeel – tegen de huidige koers – nog altijd niet duur.
De boekwaarde is eind 2008 opgelopen tot 7,12 euro per aandeel. Zoals je weet, is de boekwaarde bij een winstgevend bedrijf zo ongeveer de absolute minimumwaarde. En toch is ook het aandeel Brunel begin maart daar onder gezakt (tot 6,81 euro). Dat was dan ook een absolute koopkans.
Brunel trekt het dividend op met ruim 14 %. Het bedraagt nu 0,80 euro bruto. Als de beurskoers zakt tot 8 euro (of lager), kom je dus aan een dividendrendement van 10 % (of hoger). Voor niet-Nederlanders gaat daar helaas twee keer dividendbelasting van af (Nederlandse dividendbelasting én Belgische roerende voorheffing).
Op 14 mei licht Brunel een eerste tipje van de sluier op over de gang van zaken in 2009. Het bedrijf maakt geen kwartaalresultaten bekend, er komt alleen een trading update, die ons duidelijk zal maken hoe de omzet evolueert.
Ik zou daar geen al te hooggespannen verwachtingen bij hebben. Onlangs zei de topman van concurrent Randstad dat hij nog altijd geen herstel ziet in de uitzendsector. “Ik zou het graag willen, maar helaas bespeuren we dat nog altijd niet", zei Ben Noteboom.
Wie het aandeel al gekocht heeft, mag het bijhouden voor de langere termijn. Als je ook al een tussenspurtje hebt geplaatst, kan je nu beter weer in het peloton plaats nemen en lagere koersen afwachten om terug te kopen of bij te kopen. Tegen welke koersen dat mogelijk zal zijn, zal voor een groot stuk afhangen van het algemene beursklimaat.
B€UR$$UCC€$ - nr. 69 – 24 maart 2009
Bekaert - rendement: (minstens) 11 % in zeven weken
Vorige week vrijdag is het aandeel Bekaert (tijdelijk?) uitgestegen boven 50 euro. Mijn verkooporder is dus uitgevoerd. Het gaat om (een deel van) de aandelen Bekaert die ik zeven weken geleden heb gekocht toen het aandeel terugviel tot (onder) 45 euro en waarover ik heb bericht in Nr. 62 (3 februari 2009).
Ik heb toen al geschreven dat ik in het huidige beursklimaat een snelle winst van 10 % niet zou laten liggen en dat ik me dus klaar hield voor een tussenspurt tegen (ongeveer) 50 euro.
Mijn winst bedraagt 11 % bruto. Jouw winst ligt misschien nog een flink stuk hoger. Want nadien heeft Bekaert zelfs nog een laagste koers bereikt van 37,25 euro. Wie de koelbloedigheid had om toén te kopen, staat al 34 % hoger.
Voor mij is dit zeker geen “Vaarwel, Bekaert!”. Het is een “Tot Ziens!” Als het aandeel voldoende terugvalt, pik ik het weer op.
B€UR$$UCC€$ - nr. 54 – 2 december 2008
Belgacom - rendement: 13,64 % in vier maanden
Drie weken geleden nog, heb ik je aangeraden om je klaar te houden voor een Tussenspurt met Belgacom. Ik stelde daarvoor een verkoopzone voorop tussen 29,50 en 30,50 euro. Vorige week donderdag was het eindelijk zo ver. Het aandeel Belgacom bereikte toen een hoogste koers van 29,74 euro. Mijn verkooporder stond op 29,58 euro.
Het is goed mogelijk dat ik iets te goedkoop heb verkocht. Maar ik neem toch liever het zekere voor het onzekere. Als ik een verkoopzone vooropstel tussen 29,50 en 30,50 euro, staat het je vrij om bovenaan of onderaan in die vork plaats te nemen. Je zou er veiligheidshalve zelfs voor kunnen opteren om iets ónder die vork te gaan staan.
Vrijdag kreeg het aandeel een tikje te verwerken. Daarvoor zijn diverse oorzaken.
Om te beginnen: donderdagavond heeft Belgacom bekendgemaakt dat de inkoop van eigen aandelen is afgerond. Het telecombedrijf heeft voor 200 miljoen euro eigen aandelen ingekocht tegen een gemiddelde prijs van 27,1005 euro. Daarmee valt een grote koper (Belgacom) weg. Een terugval van de koers is dan logisch.
Zou de koers niet kunnen stijgen als Belgacom eindelijk bekendmaakt dat er ook dit jaar nog een interimdividend wordt betaald? Dat is mogelijk. Maar het is niet zo waarschijnlijk. Want iedereen zit daar al op te wachten. Belgacom zei vorige week zelf “midden december naar buiten te komen met een beslissing over een tussentijds dividend, waardoor een uitkering voor het jaareinde niet in het gedrang komt”. Algemeen wordt een interimdividend verwacht van 0,50 euro per aandeel. Als het wordt aangekondigd, zal iedereen dat normaal vinden. Een positief effect op de koers moet je dan niet meer verwachten.
Ondertussen raakte ook bekend dat de Bijzondere Belastinginspectie nu al 69 miljoen euro eist van Belgacom. De telecomgroep heeft een holding in Luxemburg, Belgacom Invest. Volgens de BBI wordt die vennootschap eigenlijk bestuurd vanuit België en moeten er daarom Belgische belastingen betaald worden. Volgens Belgacom is die claim van 69 miljoen euro ongegrond.
Ondertussen is de leiding van het bedrijf in rustiger vaarwater gekomen. Didier Bellens blijft nog zes jaar topman. En er ligt een strategisch plan op tafel voor de periode 2009-2013, waarbij Belgacom conservatief en voorzichtig op zoek gaat naar expansie in het buitenland.
Zoals eerder gemeld, heb ik vier maanden geleden aandelen Belgacom bijgekocht tegen 26,03 euro. Die heb ik nu dus van de hand gedaan met een winst van 13,64 %. Met de rest van mijn Belgacom-aandelen blijf ik rustig zitten, want ze vormen een mooi alternatief voor een hoogrentend spaarboekje.
B€UR$$UCC€$ - nr. 46 – 7 oktober 2008
Tessenderlo - rendement: 12,50 % op twee weken
Twee weken geleden heb ik je aangeraden om (gedeeltelijk) winst te nemen op Tessenderlo als het aandeel tussen 36 en 38 euro zou belanden. Dat was vorige week woensdag het geval. Als ook jij een limietorder tegen die prijs in de markt had liggen, dan zijn ook jouw aandelen Tessenderlo verkocht. Voor zover jouw limiet niet hoger lag dan 36,48 euro. Dat was de hoogste koers van de dag. Ik nam genoegen met een verkoopprijs van 36 euro en boekte op die manier een winst van 12,50 % op twee weken.
B€UR$$UCC€$ - nr. 40 – 26 augustus 2008
Agfa-Gevaert - rendement: (minstens) 10 % op minder dan twee weken
Twee weken geleden heb ik geadviseerd om bij Agfa-Gevaert een eerste aankoop te doen ónder 5 euro en die aandelen vervolgens te proberen verkopen tussen 5,50 en 6,50 euro. Beide transacties waren mogelijk. Ik heb ze dan ook zelf gedaan. Een tussenspurt die goed was voor (minstens) 10 % bruto rendement op (minder dan) twee weken.
Agfa-Gevaert kopen ónder 5 euro was – sinds mijn advies – nog mogelijk van 12 tot en met 15 augustus. Verkopen bóven 5,50 euro, was voorlopig alleen mogelijk op 18 en 20 augustus.
Om je Agfa’s boven 5,50 euro te verkopen, hoefde je die dagen niet noodzakelijk met de beurs bezig te zijn. Als je een verkooporder in de markt had staan – met een limiet (licht) boven 5,50 euro - is je order vanzelf uitgevoerd. Je verlooplimiet mocht dan niet hoger staan dan 5,65 euro. Want hoger zijn we (voorlopig) nog niet geweest. Bij fel schommelende aandelen zoals Agfa-Gevaert is het dus aan te bevelen om meteen na je aankoop al een vérkooporder in de markt te zetten.
Ga ik je nu aanmoedigen om elke week een tussenspurtje te plaatsen? Dat is niet de bedoeling. Ik blijf in de eerste plaats beleggen voor de lange termijn. Ik kan er ook niets aan doen dat Agfa-Gevaert zo snel 10 % is gestegen. Maar jammer vind ik het niet.
